Η γριά μήπως είναι η γιαγιά του Ποπάϋ;

Όχι .. είναι ο ίδιος ο Ποπάυ, αφού παράτησε την οικολογική ξύλινη πίπα του με τον αγνό βιολογικό καπνό και άρχισε τα τσιγάρα με τα χημικά των καπνοβιομηχανιών.

Είναι ο Τυπάς και ψάχνει να παρκάρει στο κέντρο της Ζακύνθου εδώ και 3 τέταρτα. Ξενερωμένος εντελώς πια κι αφού έχει ρίξει διαφορά «γαλλικά» από τα νεύρα του, αρχίζει:
"Θεέ μου... Σε παρακαλώ... Βοήθησε με να βρω παρκινγκ. Δεν αντέχω άλλο. Κι εγώ, παρόλο που ήμουν τόσα χρόνια άπιστος θα κάνω τα πάντα για σένα. Θα αλλάξω, θα πηγαίνω κάθε μέρα στην εκκλησία. Σε παρακαλώ Κάνε μόλις στρίψω στην γωνιά να έχει μια θεσούλα. Σε παρακαλώ..."
μόλις στρίβει λοιπόν στην γωνιά, να σου η θεσούλα ελεύθερη. Κοιτάζει ο Τυπάς τον ουρανό:
"Aστο θεέ... Βρήκα"

Ο πατέρας, της γενιάς του Πολυτεχνείου, κάθεται στο σαλόνι του σπιτιού του μαζί με τον 10χρονο γιο του και το νεώτερο βλαστάρι της οικογένειας, ένα μωρό 1 έτους. Κάποια στιγμή αποφασίζει να εξηγήσει στον "μεγάλο" τι σημαίνουν όλα όσα ακούγονται για τις κοινωνικές τάξεις, την αντιπαλότητά τους και τον ρόλο της εξουσίας στη ζωή μας.
- "Κοίτα παιδί μου", του λέει, "η κοινωνία είναι όπως η οικογένεια. Στην δική μας οικογένεια για παράδειγμα, εγώ είμαι το κεφάλαιο. Αυτός δηλαδή που κερδίζει και φέρνει τα χρήματα. Η μητέρα σου είναι η κυβέρνηση, αυτή αποφασίζει που και πώς θα τα ξοδέψουμε. Η υπηρέτρια είναι η εργατική τάξη. Εσύ παιδί μου είσαι ο λαός".
- "Το μωρό πατέρα τι είναι", ρωτάει ο γιος, "ο λαουτζίκος";
- "Όχι παιδί μου, το μωρό είναι το μέλλον του λαού", απαντάει ο πατέρας.
Η ώρα έχει περάσει και πάνε όλοι για ύπνο. Κάποια στιγμή, αργά τα μεσάνυχτα, το μωρό τα έχει "κάνει" και κλαίει με λυγμούς. Κανένας δεν σηκώνεται να το ησυχάσει. Ο γιος, σηκώνεται, χτυπάει την πόρτα της κρεβατοκάμαρας των γονέων του. Τίποτα! Μισανοίγει την πόρτα και βλέπει την μητέρα του να κοιμάται ατάραχη φορώντας ωτοασπίδες. Ο πατέρας πουθενά. Πηγαίνει προς την κουζίνα και από την μισάνοιχτη πόρτα βλέπει τον πατέρα του να "πηδάει" την υπηρέτρια. Φεύγει αθόρυβα και από εκεί πλήρως απογοητευμένος και επιστρέφει στο δωμάτιό του. Το πρωί, αναφέρει στον πατέρα του το βραδινό περιστατικό με το κλάμα του μωρού.
- "Να σου εξηγήσω γιε μου", λέει ο πατέρας.
- "Άσε, άσε πατέρα κατάλαβα", του απαντάει ο γιος. "Το κεφάλαιο "πηδάει" την εργατική τάξη, η κυβέρνηση κοιμάται του καλού καιρού, ο λαός φωνάζει, αλλά δεν τον ακούει κανείς και το μέλλον του λαού παραμένει σκατωμένο !!!

Νομίζω οτι αυτή είναι μια πολύ καλή λύση και τη προτείνω ανεπιφύλακτα στην Τοπική Δημοτική Αρχή(Δήμος Ζακύνθου).........
Ο δήμαρχος του Buenos Aires κύριος Jorge Telerman λοιπόν εγκατέστησε δυο κάμερες και δυο μικρόφωνα στο γραφείο του με σκοπό να μπορούν να τον παρακολουθούν οι ψηφοφόροι του και να γνωρίζουν τις δραστηριότητες του!

«Ήταν ιδέα του δημάρχου για να φέρει τον κόσμο κοντά του και να γνωρίζουν ακριβώς τι κάνει,» είπε ο εκπρόσωπος του δημάρχου.

Συνέδεσε τις κάμερες μέσω της ιστοσελίδας του και σκοπεύει να λειτουργούν όλο το εικοσιτετράωρο.

«Θέλω να γνωρίζει ο κόσμος πως διοικώ αυτή την πόλη,» είπε ο δήμαρχος κύριος Jorge Telerman.

Λοιπόν τι λέτε?Μήπως πρέπει να εφαρμόσουμε μπιγκμπραδερίστικα κόλπα για να δούμε πως μας δουλεύουν???

Πάντως εδώ που τα λέμε τώρα είναι μεγάλη αδικία! Το 99% των πολιτικών που είναι άχρηστοι, παίρνουν στο λαιμό τους και όλους τους υπόλοιπους!

PC θα βάλω στο χωριό
και modem στο Βανάτο
για να πουλώ στο internet
το γάλα τω προβάτω!